Rusty Cage "Let The Rifle Fire" 
Rusty Cage -to tytuł jednego z najlepszych utworów Soundgarden. W przypadku krakowskiego kwintetu to tylko jedna z wielu inspiracji, bo tak naprawdę Rusty Cage to po prostu Ameryka pełną gębą.
"Nazywamy się Motorhead i gramy rock’n roll" -tak Lemmy zapowiada każdy koncert swojej grupy. W zasadzie Rusty Cage mogliby robić podobnie -ich muzyka to po prostu stuprocentowy, pełen luzu wysokooktanowy rock’n’roll, z przełomu lat 80 i 90, momentami bluesujący i silnie zakorzeniony w atmosferze amerykańskiego południa.
Zardzewiały Chevrolet na okładce nie znalazł się tutaj przypadkiem. Dźwięki te przypadną do gustu zarówno brodatym miłośnikom cegły na gazie i piachu lejącego się z głośników w klimacie Queens Of The Stone Age, jak i właścicielom Harleyów ważącym niewiele mniej od swego motocykla. Jeśli dla kogoś definicja muzycznej ekstazy to klasyczny amerykański hardrock spod znaku Guns n’ Roses, AC/DC czy tez The Cult, z lekkimi southernowymi wpływami w stylu Black Crowes czy też Lynyrd Skynyrd, przy tej płycie będzie po prostu wniebowzięty. Dorzućmy do tego słuszną dawkę grunge'u, doprawmy szczyptą bardziej nowoczesnych brzmień i oto mamy niezwykle udany debiut Rusty cage.
Po pierwszym przesłuchaniu byłem zdziwiony ze to polski zespół. Rusty Cage brzmi naprawdę niesamowicie profesjonalnie a co najważniejsze -z feelingiem przez duze F. To jedna z takich płyt gdzie absolutnie nie ma się do czego przyczepić. Wysokie umiejętności instrumentalistów (rewelacyjne gitary i sola!), świetny wokal Grega, idealna wręcz produkcja (chociaż subiektywnie przydałoby się nieco więcej brudu i mięcha) klimatyczne teksty oraz pomysły na zaskakująco chwytliwe i ciekawe kompozycje - wszystko jest tutaj dokładnie na swoim miejscu, noga sama tupie podczas słuchania. Płyta bez kompleksów, idealny soundtrack do samochodu i zimnego piwa -oczywiście nie naraz :) Jednym słowem -pełna rekomendacja, zachęcamy nie tylko do posłuchania płyty ale również do sprawdzenia zespołu na koncercie –mam wrażenie ze dopiero na żywo ta muzyka dostaje takich skrzydeł jak powinna . Polecamy bezapelacyjnie.
Recenzje płyt
Kiedy Jasio Zgniłek wraz z kolegami wydawał w 1977 roku „Never Mind The Bollocks”, nie przypuszczał zapewne jak wielki wpływ na następne pokolenia wywrze...
Trójmiejski duet Czechoslovakia nie mógł wybrać sobie lepszej nazwy. Muzyka którą proponują na swoim debiucie jest dokładnie taka jak czeski film –...
Podobno nazwa zespołu, zaczerpnięta z twórczości Francisco Goyi, w języku hiszpańskim oznacza szaleństwo, czy też wariactwo. Płyta „Fafaberie” to bez...
Legenda polskiego reggae powraca naprawdę w wielkim stylu, tym razem w wersji koncertowej. „One Love Train” to zapis wyjątkowego hołdu, który grupa składa...
Kabanos, czyli zespół „taki sam jak żaden”, atakuje. A raczej wyskakuje z lodówki, po raz trzeci prezentując swój muzyczny teatr absurdu. Zresztą, czy po...
Wszyscy widzowie "The Voice Of Poland" zapewne kojarzą Ewę Szlachcic z jej występów w tym programie. Jest ona także pierwszą jego uczestniczką, która...
„Meseya”, podwójny album kłodzkiej grupy Grans, to dość niezwykłe wydawnictwo. Rzadko się bowiem zdarza, by okres od momentu powstania zespołu, do...
Paweł „Kelner” Rozwadowski powraca w podwójnej roli. Na czele zupełnie nowego składu Deutera, oraz jako twórca książki „To zupełnie nieprawdopodobne”,...
„Świat, w którym przyszło ci żyć” – pod tym dość pesymistycznym, w połączeniu z okładką tytułem, kryje się pierwsza płyta pochodzącej z Kutna grupy... |  |  |  |  |  |
 |  |  |  |  |
 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
Komentarze
Kanał RSS z komentarzami do tego postu.