Strefa Mocnych Wiatrów – Verba Veritatis 
Szanty, podobnie jak muzyka country, to dźwięki skierowane raczej do specyficznej grupy odbiorców. Strefa Mocnych Wiatrów wykonuje jednak tę muzykę z taka ikrą (to chyba odpowiednie słowo) ze przekona do siebie nawet największego hydrofoba, który z falami i sztormem miał do czynienia chyba tylko przy okazji „Piratów z Karaibów".
"Verba Veritatis" czyli słowa prawdy, to już trzecia (nie licząc koncertówki) płyta o dziwo, warszawskiego zespołu, który istnieje od 2004 i zdążył dorobić się już rzeszy wiernych fanów głównie dzięki żywiołowym koncertom. Pozostając w temacie łaciny, można powiedzieć ze nadal jest to swoiste novum na polskiej scenie. W dziedzinie szant nie jestem ekspertem, ale w polskim rocku chyba nie było dotychczas zespołu który łączyłby tematykę marynistyczną z klasycznym hard rockiem i heavy metalem. Wyobraźmy sobie Shane'a McGowana z legendarnych The Pogues wyruszającego na rejs łajbą z muzykami Iron Maiden, ewentualnie Running Wild. Brzmi kuriozalnie ? Być może, ale owa mieszanka o dziwo nie powoduje u słuchacza choroby morskiej. Gdzieniegdzie pobrzmiewają echa niezwykle popularnego ostatnio Sabatonu – wzniosły klimat w połączeniu z tekstami które idealnie nadają się do skandowania na koncertach. Zachrypnięty glos wokalisty, momentami charakterystyczne heavymetalowe galopady, odrobina folku a wszystko to w klimacie polskiego rocka z lat 80. Do tego specyficzne, pozostające w temacie teksty, oczywiście odpowiednio pompatyczne i niekiedy przesiąknięte patriotyzmem.
Jedynym minusem tej płyty wydaje się produkcja. Umówmy się ze mogłaby być nieco lepsza - szwankuje nieco brzmienie perkusji a w szczególności tomów. Można by pokusić się także o nieco ciekawsze aranżacje - taka muzyka bez wątpienia świetnie sprawdziłaby się w nieco potężniejszej, pełnej patosu produkcji. Co nie zmienia faktu iż chętnie posłuchałbym jak Strefa Mocnych Wiatrów buja na koncercie, najlepiej w towarzystwie dużego kufla złocistego napoju -podobno wypadają niesamowicie. Warto sprawdzić.
Krzysztof Stachowiak
Recenzje płyt
Kiedy Jasio Zgniłek wraz z kolegami wydawał w 1977 roku „Never Mind The Bollocks”, nie przypuszczał zapewne jak wielki wpływ na następne pokolenia wywrze...
Trójmiejski duet Czechoslovakia nie mógł wybrać sobie lepszej nazwy. Muzyka którą proponują na swoim debiucie jest dokładnie taka jak czeski film –...
Podobno nazwa zespołu, zaczerpnięta z twórczości Francisco Goyi, w języku hiszpańskim oznacza szaleństwo, czy też wariactwo. Płyta „Fafaberie” to bez...
Legenda polskiego reggae powraca naprawdę w wielkim stylu, tym razem w wersji koncertowej. „One Love Train” to zapis wyjątkowego hołdu, który grupa składa...
Kabanos, czyli zespół „taki sam jak żaden”, atakuje. A raczej wyskakuje z lodówki, po raz trzeci prezentując swój muzyczny teatr absurdu. Zresztą, czy po...
Wszyscy widzowie "The Voice Of Poland" zapewne kojarzą Ewę Szlachcic z jej występów w tym programie. Jest ona także pierwszą jego uczestniczką, która...
„Meseya”, podwójny album kłodzkiej grupy Grans, to dość niezwykłe wydawnictwo. Rzadko się bowiem zdarza, by okres od momentu powstania zespołu, do...
Paweł „Kelner” Rozwadowski powraca w podwójnej roli. Na czele zupełnie nowego składu Deutera, oraz jako twórca książki „To zupełnie nieprawdopodobne”,...
„Świat, w którym przyszło ci żyć” – pod tym dość pesymistycznym, w połączeniu z okładką tytułem, kryje się pierwsza płyta pochodzącej z Kutna grupy... |  |  |  |  |  |
 |  |  |  |  |
 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
Komentarze
Kanał RSS z komentarzami do tego postu.