Cztery metry od chodnika "Bałaganiarze" 
Czy można zagrać reggae w sposób nieoklepany i na tyle oryginalny, by zainteresować słuchacza, który z gatunkiem tym styka się sporadycznie? Sztuka to trudna, aczkolwiek wykonalna. O tym, że palić Babilon można na wiele sposobów przekonała mnie dopiero EPka „Bałaganiarze”. Cztery metry od chodnika pozostają co prawda w zielono-żółto-czerwonych barwach, jednak nie oddają one tego, co znalazłem na krążku.
„Bałaganiarze” to przykład na to, że reggae nie jest wcale hermetyczną i skończoną formą, która skierowana jest wyłącznie do określonego odbiorcy i z której nie da się już niczego wyrzeźbić. Pisać o Czterech metrach wyłącznie jako o zespole reggae jest wręcz nieporozumieniem i określeniem umniejszającym jego wartość. Post-reggae? W końcu dodawanie do wszystkiego „post” jest teraz takie popularne.
Materiał nie opiera się wyłącznie na wokalu i dużą jego część zajmują instrumentale. Jest to naprawdę dobra (o ile nie najlepsza) strona całej EPki. Przyczepić by się można było tylko i wyłącznie do strony technicznej. Czuć, że nie zrealizowano jej w profesjonalnym studio, na które do końca życia zadłuża się siebie i rodzinę, ale tak naprawdę nie to jest przecież istotne. Bo czy nie najważniejsza powinna być tu muzyka?
Przy recenzowaniu płyty Czterech metrów od chodnika nie mogłem pominąć oczywiście faktu, iż pochodzą oni ze Świebodzina (tu losowy żart o świebodzińskim Jezusie). Szkoda, że o zespole tak mało słychać nie tylko w mediach, ale nawet w internecie. Tylko 152 osoby lubią Was na facebooku? Poważnie? Ogarnijcie się, znajdźcie managera i zacznijcie jeździć po Polsce!
Artur Kasprzyk
Recenzje płyt
Kiedy Jasio Zgniłek wraz z kolegami wydawał w 1977 roku „Never Mind The Bollocks”, nie przypuszczał zapewne jak wielki wpływ na następne pokolenia wywrze...
Trójmiejski duet Czechoslovakia nie mógł wybrać sobie lepszej nazwy. Muzyka którą proponują na swoim debiucie jest dokładnie taka jak czeski film –...
Podobno nazwa zespołu, zaczerpnięta z twórczości Francisco Goyi, w języku hiszpańskim oznacza szaleństwo, czy też wariactwo. Płyta „Fafaberie” to bez...
Legenda polskiego reggae powraca naprawdę w wielkim stylu, tym razem w wersji koncertowej. „One Love Train” to zapis wyjątkowego hołdu, który grupa składa...
Kabanos, czyli zespół „taki sam jak żaden”, atakuje. A raczej wyskakuje z lodówki, po raz trzeci prezentując swój muzyczny teatr absurdu. Zresztą, czy po...
Wszyscy widzowie "The Voice Of Poland" zapewne kojarzą Ewę Szlachcic z jej występów w tym programie. Jest ona także pierwszą jego uczestniczką, która...
„Meseya”, podwójny album kłodzkiej grupy Grans, to dość niezwykłe wydawnictwo. Rzadko się bowiem zdarza, by okres od momentu powstania zespołu, do...
Paweł „Kelner” Rozwadowski powraca w podwójnej roli. Na czele zupełnie nowego składu Deutera, oraz jako twórca książki „To zupełnie nieprawdopodobne”,...
„Świat, w którym przyszło ci żyć” – pod tym dość pesymistycznym, w połączeniu z okładką tytułem, kryje się pierwsza płyta pochodzącej z Kutna grupy... |  |  |  |  |  |
 |  |  |  |  |
 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
Komentarze
Niemniej bardzo pochlebna opinia. Od dawna w was wierzyłam ;D Gratulacje!
Kanał RSS z komentarzami do tego postu.